Biblioteka Słów

Subiektywnie o książkach o książce Lidji Dimkovskiej „Rzadko kiedy udaje mi się przeczytać taką książkę, która wprawia mnie w pogłębiony stan zadumy nad przemijalnością wszystkiego, nad naszą śmiertelnością, a w końcu nad przynależnością, której często nie jesteśmy nawet świadomi. Opowieść spisana na kartach tej książki wywołała we mnie niemal fizyczny ból istnienia – tak prawdziwe emocje pr...

Na blogu Wszystkie książki mówią przeczytać można recenzję „Celownika” „Po obu stronach rzeki dwoje snajperów kieruje celowniki swoich karabinów na swych przeciwników. On to reprezentant świata chrześcijańskiego, ona reprezentuje świat muzułmański. Każde z nich może strzelić, jednak nie robią nic, tylko obserwują się wzajemnie przez celowniki. On zaczyna swoją opowieść o dorastaniu, kolejnych k...

Instytut Slawistyki Polskiej Akademii Nauk zamieścił na swojej stronie recenzję „Celownika”: „Lektura pierwszego przetłumaczonego na język polski utworu Minevskiego, jest udaną powieścią dokumentującą poziom rozwoju literatury macedońskiej i wypełniania testamentu Blaže Koneskiego, uznanego za architekta i konstruktora kultury macedońskiej XX wieku. ’Celownik’ jest powieścią nie tylko o sztu...

Blog „Krytycznym okiem” o „Celowniku” Na blogu „Krytycznym okiem” ukazała się bardzo wnikliwa recenzja książki Blaže Minevskiego „Celownik”: „Nie sposób nie zauważyć, że jest to przede wszystkim interesująca narracja autotematyczna. Myląca tropy i zaskakująco trafna, kiedy obrazuje role oraz funkcje literatury, umiejętność doboru słów i świadomość, dla kogo się j...

Sentymentalna podróż wnuczki śladami babci, nie zawsze miła, często odkrywająca przykre karty rodzinnej historii. W tle splickie ulice, druga wojna światowa, wielka miłość i śmiertelna nienawiść. Nedjelka – młoda chorwacka dziewczyna – zakochuje się we włoskim żołnierzu Carlu i pod koniec wojny zostawia wszystko – rodzinę, przyjaciół, pracę – i wyjeżdża za swoją miłością na Sycylię, do Castellammare ...

Narrator, jednocześnie główna postać utworu, snajper, reprezentant świata chrześcijańskiego, kieruje strzelbę w stronę swego celu – muzułmanki, która ze swego punktu obserwacyjnego celuje z broni w jego stronę. Każde z nich może strzelić w ciągu sekundy, żadne nie wykonuje decydującego ruchu. Doruntina – jak nazywa swoją przeciwniczkę narrator, nawiązując do bałkańskiej legendy o miłości, która przezwycię...

Wacław Holewiński w audycji 12 grudnia w Programie 2 Polskiego Radia rekomendował słuchaczom „Cegiełki” Jana Krzysztofa Piaseckiego (Biblioteka Słów). Porównał jego książkę do prozy Kazimierza Orłosia. „Trudno jest pisać w ciekawy sposób o okruchach życia. Piasecki jest świetnym obserwatorem. Pisze prosto, bez ornamentów, o tym co dookoła. Dla Piaseckiego to dookoła to podlaska wieś, na którą się wyniósł ...

„Nigdy nie miałam okazji odwiedzić Podlasia. Zawsze wydawało mi się, że jest to bardzo spokojne, swojskie, trochę biedne acz tajemnicze miejsce. Tyle się słyszy o tym, że ludzie z tamtych rejonów uciekają do większych miast za poszukiwaniem pracy, lepszych perspektyw. A jednak coraz więcej uwagi skupia się również na niewątpliwych atutach tamtych ziem. Ludzie czują się już zmęczeni ciągłą gonitwą, coraz tr...

Wacław Holewiński, autor m.in. nagrodzonej nagrodą im. Józefa Mackiewicza powieści „Opowiem ci o wolności” czy wydanej w tym roku książki „Pogrom 1905”, na swoim profilu na Facebooku rekomenduje zbiór „Cegiełki i inne opowiadania” Jana Krzysztofa Piaseckiego (Biblioteka Słów): „Jedenaście opowiadań, raczej, za wyjątkiem tytułowego (to ma 94 strony), krótkich. Lubię, bardzo lubię taką...

Na „Cegiełki” składa się 11 opowiadań, z których każde stanowi osobną, zamkniętą formę. To, co je scala, to miejsce opisywanych zdarzeń, czyli okolice Sokółki na Podlasiu, gdzie żyją bohaterowie opowiadań Piaseckiego. Bohater książki, pisarz-poeta, przybysz z miasta, poszukując swojego miejsca na ziemi i pomysłu na życie, decyduje się na diametralną zmianę – sprzedaje mieszkanie w Warszawie i kupuje gospoda...